maandag 25 februari 2008

Jirapa

Zaterdag 30 februari ga ik verhuizen naar Jirapa. Jirapa ligt in de upper west region van Ghana, een heel eind van Accra af. Ik heb me laten vertellen dat het leven erg anders is in het noorden, en ben zeker van plan dat met volle teugen te gaan ervaren.

In Jirapa zal ik gaan werken op een project voor weeskinderen. Die worden in families verspreid over het hele district opgevangen en worden dan ondersteund door Agreds. Sommige kinderen hebben nog wel een of beide ouders die vanwege ziekte niet goed voor hun kinderen kunnen zorgen. Agreds biedt ondersteuning door deze kinderen naar school te sturen en medische zorg te geven. Ook de ouders worden begeleid en geholpen waar mogelijk.

Ik zal me voornamelijk bezig gaan houden met het opzetten van een database. Daarin worden alle vorderingen van de kinderen en hun ouders opgeslagen. Agreds kan zo beter monitoren hoe het met de kinderen gaat. Verder kan ik wellicht ook bijles geven aan de kinderen en computerles aan de staf.

Binnenkort meer nieuws vanuit het hoge Noorden

zondag 24 februari 2008

Beter, blij en behulpzaam!

Hehe, ben weer beter! Na een tijdje rustig aan doen kan ik nu weer vol goede moed er tegen aan. Van de week heb ik de tijd genomen om even wat belangrijke zaken te regelen voordat ik ga verhuizen naar Jirapa. Het was namelijk tijd voor actie:

Ik ben Konkomba ingegaan en heb daar wat kleren en schoolspulletjes uitgedeeld aan de meiden die eerst op lifeline woonden, maar sinds kerst op straat zijn gezet vanwege geldgebrek. Ik had met de meiden op Lifeline wat sieraden gemaakt en die heb ik ook aan deze meiden gegeven. Ze waren natuurlijk erg blij.


Ook heb ik wat banken en tafels laten maken voor het schooltje in de wijk. (zie de foto) Ik ben gaan shoppen en heb ook voor alle kinderen een schrift en wat andere schoolspulletjes gekocht. Volgende week organiseren we een feestje om het uit te delen.

De mensen zijn zo blij en enthousiast met zulke kleine dingen. En voor mij is het zo fijn te kunnen laten zien wat je allemaal kan doen. Echt tastbaar wordt het dan.

Bush
George Bush was hier van de week. De hele stad lag op z'n gat. Wegen werden afgesloten, mensen stonden te kijken op straat en er was zo veel beveiliging dat je er gewoon niet omheen kon. Ik heb natuurlijk rondgevraagd wat hij hier kwam doen? Wat moet de meest invloedrijke persoon van de wereld in Ghana? Nou, hij kwam onder het mom van steun voor AIDS. Op zich heel mooi. Het verhaal werd al gauw minder mooi toen naar buiten kwam dat er nog niet zo lang geleden olie gevonden is in Ghana. Je mag natuurlijk geen conclusies trekken, maar het is wel opvallend dat er ineens zo veel aandacht uit Amerika is. Bush heeft in ieder geval een zak geld gedoneerd voor 'het goede doel'. Gevolg is dat een belangrijk kruispunt nu het George Bush kruispunt heet...Is dit ook ontwikkelingshulp?


Nog wat leuke foto's


Linda maakt een drum!


Jes krijgt rasta van de Lifeline meiden

Bedankt!
Bij deze wil ik ook iedereen bedanken voor de lieve berichtjes toen ik ziek was. Ziek zijn hier is echt niet leuk, maar het was erg fijn om van jullie de steun te mogen ontvangen die ik hier zo gemist heb.

vrijdag 15 februari 2008

Ziek zijn...

Hallo Allemaal,


Deze keer even geen foto's en mooie verhalen, want ik ben in Abetifi en heb even niet alles bij de hand. Er is een hoop gebeurd de afgelopen tijd en weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen.


Mijn ouders zijn gekomen en mijn zussie natuurlijk! Ik heb ze alles laten zien in Accra, zelfs de sloppenwijk en weet ik wat. Volgens mij waren ze wel onder de indruk van alles wat er hier gebeurt en hoe gaotisch het soms kan zijn. Na een paar dagen zijn we ' op vakantie' gegaan naar Cape Coast. Voor mij was dat ook even eruit. We hebben fijn door het regenwoud gebanjerd en hebben wat slavenforten aan de kust bezocht. Even van de natuur genieten en cultuur opsnuiven.


Helaas ben ik aan het einde van hun bezoek ziek geworden en hebben we de vakantie op een rare manier afgesloten. Ik was echt goed ziek en heb daardoor ook kennis kunnen maken met het reilen en zeilen van een afrikaans ziekenhuis. Ik kan je vertellen dat dat echt geen pretje is en dat ik me serieus afvraag of er uberhaupt mensen beter worden in zo'n ziekenhuis. Ik zal proberen een beetje uit te leggen hoe het gaat...of in ieder geval hoe ik het ervaren heb.

Als je ziek bent is het hier de bedoeling en eigenlijk ook de enige optie dat je familie voor je zorgt. Als je in het ziekenhuis ligt moet ook je familie voor je zorgen. Zij moeten de medicijnen halen en zorgen dat je ze inneemt, je bed verschonen en voor je eten zorgen. De ziekenhuisstaf doet zelf vrij weinig, beetje bloeddruk opmeten, beetje ruzien, beetje autoritair doen. Ik ben terwijl ik ziek was van hot naar her gestuurd, heb uren zitten wachten tot ik echt niet meer kon en uiteindelijk ben ik zonder resultaten weer weggegaan. Nee, van dit soort praktijken wordt een mens alleen maar zieker als je het mij vraagt.



Maar gelukkig ik ben nu aan het revalideren in Abetifi, een prachtige plek! Inmiddels voel ik me weer een stuk beter en kan ik steeds meer genieten van de mooie natuur die je hier hebt. Ik ben opgehaald door de directeur van een trainingcomplex voor dominees hier en hij heeft me een kamer gegeven in het groen. Agbogbloshie is wat dat betreft echt geen gezonde plek, dus ik ben blij dat ik hier ben en dat er goed voor me gezorgd wordt.

Ik heb nog geen nieuws over mijn 'verhuizing' naar een ander project, maar dat komt hopelijk binnenkort. Alles heeft een beetje stil gestaan door mijn ziek zijn...Volgende keer wellicht een update vanuit weer een andere plek!