dinsdag 13 mei 2008

Almost Home

Na een paar weken rondgetrokken te hebben, vond ik het echt tijd om m’n zware backpack neer te zetten en me weer ergens thuis te voelen. Ik heb echt zo veel mooie dingen gezien te afgelopen tijd. Ghana heeft echt 2 kanten: aan de ene kant zie je rotzooi en armoede van de mensen en aan de andere kant heb je de mooie natuur en het traditionele leven. Op mijn reis heb ik gelukkig (!) beide kanten kunnen zien. Na een paar dagen op het strand slapen, dat vond ik wel een mooie afsluiter…, ben ik weer terug naar Accra gegaan.



Op Lifeline kreeg ik een warm onthaal van de meiden. Er is de laatste weken best wat veranderd. De meiden hebben nu een uniform aan en hebben een hoop bijgeleerd. Ook zijn er wat kantoren bijgebouwd op het complex, is er en nieuwe auto aangeschaft en loopt er nieuw personeel rond! Ja, Lifeline heeft een sprintje gemaakt toen ik weg was!

Ik heb nog maar een paar weken te gaan en dan mag ik weer terug naar huis. Ik moet eerlijk zeggen dat ik best zin heb om weer naar huis te gaan. Even geen ‘obruni’ geroep, een boterham met kaas en weer in mijn eigen bed slapen…dat klinkt nu wel erg goed. Maar voor het zo ver is moet ik eerst nog even de laatste puntjes op de I zetten en ervoor zorgen dat iedereen vooruit kan. Dat betekent dat ik nu aan het afronden ga.

Het leuke van afronden is dat ik mijn rugzak leeg kan maken en ‘m kan gaan vullen met allerlei leuke afrikaanse spulletjes. Voor de meiden ben ik ook nog een verrassing aan het voorbereiden. Wellicht ga ik nog een paar dagen naar het noorden om daar wat dingetjes af te ronden.

7 reacties:

Peter en Astrid zei

Hey Lin,

Wow wat een avonturen in de laatste weken, en wat fijn lijkt het me voor je om te zien dat het Lifeline project toch ook zo'n spurt aan 't maken is. Blijkbaar hebben ze hun tijd nodig om op te starten, maar bereiken ze het gewenste resultaat wel. Voor ons jachtige westerlingen een goede les :-)

We kijken er naar uit om je weer thuis te zien, je verhalen life te horen, de foto's te zien, maar vooral ook om te zien en te horen wat het met jou heeft gedaan, hoe jij bent veranderd door alle ervaringen in Ghana. We zijn onverminderd trots op je - het is ene hele mooie stap die je gezet hebt; jij hebt daadwerkelijk handen en voeten gegeven aan de hulpverleningen aan mensen die het met minder moeten doen. Voor mij een hele mooie manier om het christendom in de praktijk te brengen!

Geniet van je laatste weekjes 'thuis in Ghana', geef de kinderen een plekje in je hart dat je hier weer heel makkelijk kunt vinden, dan hoeft het ontwikkelingswerk vanuit hier niet te stoppen.

We zien je op Schiphol!!

Liefs,

Peter en Astrid

Anoniem zei

Heeej Lin,

Jeetje wat vliegt de tijd voorbij, je komt gewoon al weer bijna naar huis. Zo fijn om te horen dat je daar zo veel kunt betekenen voor mensen!

Geniet nog van de tijd die je rest en ik bel je snel als je weer terug bent in het Nederlandse! Alvast een veilige terugreis!

Kus,

Chantal

Frank zei

Hoi Linda,

Gek hoe lang het eerste stuk (vanaf hier) lijkt te duren en hoe snel het einde nu in zicht komt. Ook gek om te zien hoe je in een in één half jaar net zo veel mee kan maken als dat je gedurende al je vakanties tot dan toe hebt meegemaakt.

Ik kijk er naar uit om je hier weer te zien.

Groetjes,
Frank

Anoniem zei

Hoi Linda,
hoe is het daar? Wanneer ga je nu precies naar Nederland? Dat zal wel vreemd zijn na zo'n tijd...
Ik hoop je iig snel te zien!
groetjes, Sarah

jessica zei

Lindaaaa!

Zo even op het laatste nippertje nog een berichtje! Ik denk dat ik je vanaf nu ter compensatie maar elke dag een berichtje ga sturen.
Ik heb net al je verhalen zitten lezen, indrukwekkend.. wanneer kom je nou precies terug? Dan kunnen we gaan zeilen!
groetjes jessica

Anoniem zei

Hej Linda,

'k heb je reis via de website bijgehouden, leuk om zo al je avonturen te kunnen lezen. Echt super wat je daar allemaal hebt meegemaakt. Wat een ervaringen!!
Ik wens je nog veel plezier de laatste tijd daar, en als het zover is een goede reis terug!

groetjes Margreet

Anoniem zei

Hee Linda!

Nog even, nog even, nog even, en dan... is Linda weer terug in Nederland! Jeueueueueueueueeuj!!!!

Tot heel snel (eindelijk)!

x Amber