Olifant gesnapt!

Ja Lieve mensen, het is dan nu toch echt gebeurd. Ik heb ze gezien: de afrikaanse olifanten in Ghana. Ben heerlijk op safari geweest in Mole NP en daar zaten ze. Vanuit het zwembad kon ik ze zelfs zien! Echt decadent om zo tussen de toeristen te zitten, dat voelt dan toch wel raar na maanden 'onder de mensen' te hebben geleefd.

Het rondkijken in Ghana bevalt me toch ook wel. Ik ben nu al een tijdje op reis en heb northern en volta en eastern region al achter me. Het leuke is dat ik ook wat projecten van vrienden en andere projecten van Agreds heb bezocht op mijn tocht door het land. In Yendi is een training school voor meisjes. Dit is eigenlijk hetzelfde als lifeline, maar dan ter voorkoming dat de meiden naar Accra komen. Na Yendi ben ik ook nog in Bimbilla geweest. Daar is een community development project. Het beviel me daar zo goed, dat ik een paar dagen ben blijven plakken om wat werk voor dit project te doen. Het viel me op dat dit toch wel eens van de meest achtergestelde regio's is in Ghana. Ik heb veel hongerige kindjes gezien en mensen die met moeite hun gezin proberen te onderhouden. En hier komen de meiden in Accra dus vandaan! Nu kan ik een beetje beter begrijpen waarom ouders hun kinderen wegsturen.

Maar gelukkig, de regen is er! Mensen hebben zo lang gewacht, maar het regenseizoen lijkt nu toch echt begonnen. De boeren kunnen gaan zaaien en binnenkort zal hun inkomen dus weer wat toenemen. Ik vind het ook heerlijk als het regent; het stof gaat liggen en het is dan ten minste niet zo heet. Van de week heb ik zitten genieten van een mega stortbui in de bergen...tja, waar een mens al niet van kan genieten!

De afgelopen dagen ben ik heel sportief geweest. Ik heb een aantal bergen beklommen en ben door grotten geklauterd. De volta region is zo mooi, met watervallen en overal vlinders. Het meest avontuurlijke deel van Ghana zou ik zeggen. Ik zou willen dat ik wat foto's kon laten zien, maar dat lukt deze keer niet. Jammer voor jullie lezers, want het is echt schitterend!

Op dit moment bevind ik me in wat ik het rijkste deel van het land zou noemen: ashanti region. De ashanti's hebben het goud, de vruchtbare grond en een gunstig klimaat. Hoe oneerlijk verdeeld eigenlijk. Nu ik hier ben realiseer me ineens waarom ik het in het noorden zo fijn vond. Ik was het 'obruni' geroep bijna vergeten...en al die mensen die wat van je willen. Ja in het noorden zijn de mensen toch echt anders. Niet dat hier niet leuk is hoor, maar je wordt er weer even aan herinnerd dat je een gast bent in dit land. (en dat zo'n duizend keer per dag) Doordat ik veel reis, heb ik nu iedere twee dagen een andere naam: obruni, nasaala, salaminga, yavoo. Dat de mensen hier nog met elkaar kunnen communiceren met al die verschillende talen, het blijft me verbazen.

En ondertussen ben ik ook aan het aftellen. Vandaag over een maand vlieg ik weer terug naar Nederland. Heb er stiekem toch wel heel veel zin in!