Hallo Allemaal,
Deze keer even geen foto's en mooie verhalen, want ik ben in Abetifi en heb even niet alles bij de hand. Er is een hoop gebeurd de afgelopen tijd en weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen.
Mijn ouders zijn gekomen en mijn zussie natuurlijk! Ik heb ze alles laten zien in Accra, zelfs de sloppenwijk en weet ik wat. Volgens mij waren ze wel onder de indruk van alles wat er hier gebeurt en hoe gaotisch het soms kan zijn. Na een paar dagen zijn we ' op vakantie' gegaan naar Cape Coast. Voor mij was dat ook even eruit. We hebben fijn door het regenwoud gebanjerd en hebben wat slavenforten aan de kust bezocht. Even van de natuur genieten en cultuur opsnuiven.
Helaas ben ik aan het einde van hun bezoek ziek geworden en hebben we de vakantie op een rare manier afgesloten. Ik was echt goed ziek en heb daardoor ook kennis kunnen maken met het reilen en zeilen van een afrikaans ziekenhuis. Ik kan je vertellen dat dat echt geen pretje is en dat ik me serieus afvraag of er uberhaupt mensen beter worden in zo'n ziekenhuis. Ik zal proberen een beetje uit te leggen hoe het gaat...of in ieder geval hoe ik het ervaren heb.
Als je ziek bent is het hier de bedoeling en eigenlijk ook de enige optie dat je familie voor je zorgt. Als je in het ziekenhuis ligt moet ook je familie voor je zorgen. Zij moeten de medicijnen halen en zorgen dat je ze inneemt, je bed verschonen en voor je eten zorgen. De ziekenhuisstaf doet zelf vrij weinig, beetje bloeddruk opmeten, beetje ruzien, beetje autoritair doen. Ik ben terwijl ik ziek was van hot naar her gestuurd, heb uren zitten wachten tot ik echt niet meer kon en uiteindelijk ben ik zonder resultaten weer weggegaan. Nee, van dit soort praktijken wordt een mens alleen maar zieker als je het mij vraagt.
Maar gelukkig ik ben nu aan het revalideren in Abetifi, een prachtige plek! Inmiddels voel ik me weer een stuk beter en kan ik steeds meer genieten van de mooie natuur die je hier hebt. Ik ben opgehaald door de directeur van een trainingcomplex voor dominees hier en hij heeft me een kamer gegeven in het groen. Agbogbloshie is wat dat betreft echt geen gezonde plek, dus ik ben blij dat ik hier ben en dat er goed voor me gezorgd wordt.
Ik heb nog geen nieuws over mijn 'verhuizing' naar een ander project, maar dat komt hopelijk binnenkort. Alles heeft een beetje stil gestaan door mijn ziek zijn...Volgende keer wellicht een update vanuit weer een andere plek!
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
4 reacties:
Hoi Lin, wij zijn weer echt thuis èn, je kunt gerust zijn, je djembee heeft het overleefd! Door je berichtjes van de laatste dagen zijn we weer enigszins gerustgesteld dat we de juiste beslissing hebben genomen zondagnacht. Het was niet eenvoudig en met gemengde gevoelens zijn we vertrokken uit Ghana. Rust lekker uit en neem de juiste beslissing als het gaat om het verkassen naar een ander project. Ambitie is prima maar nooit ten koste van je gezondheid!
Veel mensen hebben naar je gevraagd en leven met je mee. Groetjes P+M+J.
Hey lieve Lin,
We zijn behoorlijk geschrokken toen we hoorden dat je zo ziek was, en waren blij dat Astrid je moeder sprak in de kerk afgelopen zondag en hoorde dat je wel aan de beterende hand was. Hopelijk ben je snel echt weer boven Jan en kun je gaan starten aan je nieuwe avontuur.
We begrepen dat je het moeilijk vindt om te merken dat het project niet zo vlot als dat jij graag had gezien; dat begrijpen we - denk ik - omdat we jou kennen en je enorme drive om hier daadwerkelijk het verschil te maken en iets achter te laten waar ze wat aan hebben. We gaan er ook van uit, dat ook al zie jij niet het resultaat waar je op hoopte, ze zeker dingen van jou hebben opgepikt en zullen oppikken en dat je daardoor dat verschil zeker hebt gemaakt.. zij het in een ander tempo dan waar jij op hoopte. Hou je motivatie dus absoluut vast, stort 'm lekker op je nieuwe project... en weet dat wij gisteravond een fantastische startavond voor het jongerendiakonaat hebben gehad, dus dat er wellicht nog een aantal jongeren jouw voorbeeld binnenkort zullen volgen!
Tot gauw, liefs en snelle beterschap,
Peter en Astrid
Ha die Linda,
Blij te horen dat je weer in Accra bent op je "oude stekkie" bij de meiden. Nog blijer om te horen dat het weer beter met je gaat. Pas je goed op jezelf a.u.b.
Afgelopen dinsdag 12 februari is de start geweest van de 40-dagen-tijd. Er werd een 'sobere Ghanese maaltijd' geserveerd en er is buiten de vastentijd ook stilgestaan bij jouw project, Jaap Tanja gaf aan dat er een schaal klaarstond voor diegene die een bijdrage wilde geven en er is een bedrag van driehonderd euro opgehaald. Leuk hè.
Je weet volgens mij al dat de opbrengst van de doosjes ook voor jouw project is en wij hopen dat we op deze manier jou een beetje helpen.
Gisteravond stond je op de planning om te bellen maar toen ik van je moeder hoorde dat je pas 's morgens in Accra was gearriveerd, leek het mij beter di vandaag te doen.
Lieve Linda ik weet niet wanneer je dit leest, maar hou je taai, meissie! Je weet het: Er is Eén die altijd met met je meeloopt.
Tot bels en lieve groetjes van Loes
Hoi Linda,
Ik hoop dat je, wanneer je dit leest, weer op een lekker stekkie bent.
Ik wens je veel sterkte toe, zo ver van alles wat je bekend is.
Je mag weten dat je in onze gedachten bent!
Alef, Anne-Marie en Judith
Een reactie plaatsen