Nou, we zijn dan nu ‘echt’ begonnen op Lifeline. Op zich is er niks veranderd, dus ik ben benieuwd wat ze daar nu eigenlijk mee bedoelen. Er zijn nog steeds maar 50 meisjes en dat zouden er 100 moeten zijn. Ja, het gaat natuurlijk ‘echt’ op z’n afrikaans! Maar goed, ik slenter nog steeds over het terrein en help waar het kan. Ik probeer samen met een collega hier een plan op te zetten om de spullen die de meiden tijdens hun lessen maken, op de markt te brengen. We willen probe
ren de Nederlandse wereldwinkels te benaderen en zo wat extra inkomen te vergaren voor het project. Ben benieuwd of het lukt. Verder heb ik eigenlijk geen lifeline nieuws, alles gaat z’n gangetje. Kan al wel vertellen dat over twee weken mijn ouders en zussie komen en dat ik niet lang daarna naar het noorden van Ghana zal verhuizen om daar op andere projecten te werken. Het schijnt echt heel anders te zijn in het noorden. Mensen leven anders, het landschap is anders en de cultuur ook. Veel meiden hier komen uit het noorden, dus ik ga nu kijken waar ze vandaan komen. Hopelijk zie ik dan ook waarom het zo moeilijk is voor hen om daar te blijven, want tot nu toe ken ik alleen de verhalen.Wel heb ik van de week een schooltje in de wijk bezocht. In de kerk heb ik de directeur ervan ontmoet en die nam me mee om eens te kijken. Vorig jaar is zijn schooltje afgebrand, maar hij is op nieuw begonnen. Het is echt een klein schooltje in een bouwvallig k
erkje midden tussen de krotjes. Met een paar schotten hebben ze vier lokaaltjes gemaakt en daar wordt lesgegeven. Ze hebben eigenlijk helemaal niks en datgene wat er is, is door de man die me meenam zelf betaald. Hij woont zelf ook in een krotje, dus alle respect daarvoor. Verder kunnen ze wat stoelen van de kerk lenen en that's it. Ik heb nu 2,5 maand nagedacht over hoe ik de mensen in de wijk kan helpen en ik ben tot de conclusie gekomen dat onderwijs eigenlijk de enige duurzame oplossing biedt. Ik wil nu ook proberen de school te helpen, omdat ik denk dat het echt een verschil kan maken voor de kinderen. Ik zal de mogelijkheden deze week eens onderzoeken.Trommelen!
Vorige week heb ik (eindelijk) een djembe gekocht! Het leek me leuk om de meiden te laten dansen terwijl ik drum. Ze dansen trouwens altijd, in de slaapzaal, tijdens het eten, tijdens de bucket shower. Het is nog wel even oefenen voordat ik het echt onder de knie heb, maar lol heb ik in ieder geval! Ik ken al een paar afrikaanse dansen, dus binnenkort maar eens uitproberen of de meiden ze herkennen. De rastaman die me de djembe verkocht heeft, geeft me ook les. Op het strand, relaxed en met het geruis van de zee op de achtergrond, zoals een echte rastafari. Dus nu heb ik lekker wat te doen als ik even tijd over heb. Ik heb trouwens ook meegeholpen bij het maken van zo’n drum. Ik stonk helemaal naar koe (vanwege het vel) toen ik klaar was, maar het was wel leuk!
Africa Cup
Het voetbalgebeuren is hier echt helemaal losgebarsten. Er is geen auto die geen vlaggetje, vaantje of ander ding heeft. De hele stad is gehuld in rood, geel en groen. Alle mensen hebben wel een t-shirt, armband, sjaal of vlag. Ze verkopen zelfs ghana onderbroeken aan de kant van de weg! Ik vrees dat ook ik er binnenkort ook aan zal moeten geloven en in de kleuren van de ghanese vlag moet gaan rondlopen om er nog een beetje bij te horen.
Als er gescoord wordt, maakt het ook niet uit waar je bent. Door heel Ghana is het een grote vlaag van supporters, ze zitten overal en maken natuurlijk heel veel lawaai. Als er ergens een tv is, staat die op voetbal en staan er 100 mensen te kijken. Zelfs op het vliegveld of ergens langs de kant van de weg. Ben benieuw hoe ver de black stars het schoppen. De meiden moedigen ze in ieder geval meer dan voldoende aan, dus daar zal het niet aan liggen! Nu ik dit schrijf hoor ik de volgende wedstrijd al weer op de achtergrond. Voetbal brengt in ieder geval de mensen dicht bij elkaar en als Ghana wint is iedereen vrolijk. Tegelijkertijd is een ritje met de taxi in deze periode drie keer zo duur en zijn alle prijzen van hotels en restaurants omhoog gegaan. Maarja, laat de ghanezen hier maar een slaatje uit slaan, wellicht levert het nog wat op voor de toekomst.
Reisgenoot gezocht
Oproepje: In de weken 19 t/m 21 wil ik door Ghana gaan reizen. Wie gaat er mee?
6 opmerkingen:
Hej Linda, je hebt nu dus eindelijk een echte djembe!!
Hebben ze er in Ghana ook zoveel moeite voor gedaan als in Zimbabwe of viel het dit keer mee :P
'k Ben heel benieuwd wat voor geluid er uit komt, en hoe goed je de Afrikaanse dansen beheerst.
Veel succes nog met het project.
groetjes Margreet
Hey Zussie,
Nog maar 9 daagjes en dan...
Land air Maroc in Accra met 3 witte hollanders erin met heel veel lekkers!
Krijgen we een welkomst djembe geroffel??
Heeej Linda!
Hoe gaat het met je? Leuk de verhalen op je site te lezen! Mooi geschreven! :-) Afgelopen week wel iets meer kunnen doen nu er eindelijk middelen beschikbaar zijn..? Nog een paar dagen en dan komen je ouders?! Alvast veel plezier; geniet ervan en tot mails!
Kuss vanuit NL, Mandy
Hey Lin,
Als het goed is, zijn je ouders en Jessica eindelijk gearriveerd. Het moet heerlijk voor je zijn om hen weer te zien en hun te laten zien waar jij de afgelopen 3 maanden hebt gewoond en gewerkt. Dat weet ik nog uit eigen herinnering!
Spannend dat je binnenkort naar het noorden gaat verhuizen - betekent dat dan een definitieve verhuizing, zodat je daarna ook moeilijker bij je internet verbinding gaat komen, of kun je blijven bloggen en ons op de hoogte houden?
Leuk om te lezen dat je een djembe hebt gekocht... benieuwd om die Afrikaanse dansen na afloop in het Nederlandse land te horen. Misschien een ideetje voor een afsluitingsavond bij ons in de kerk :-)
Geniet met volle teugen van je visite en heel veel succes en veiligheid bij de verkassing naar het noorden!
Liefs,
Peter en Astrid
Ha die Linda,
Bij jullie lopen ze in rood, geel en groen en hier ...............in van alles, maar dat duurt maar drie dagen, carnaval dus.
Ik denk dat je ouders en je "zussie" gearriveerd zijn en dat betekent: feest! Kunnen ze bij jou op de kamer slapen?
Ik heb al je verhalen nog maar eens nagelezen om zodoende wat stukjes te maken voor de komende zes weken. Ik heb contact met een diaken in Son, die een Ghana-reis gemaakt heeft met enkele gemeenteleden en een film heeft van Ghana en muziek, hetgeen ik mocht lenen. Als laatste heb ik nu gevraagd of hij het e.e.a. kan komen vertellen in onze kerk en hij zou zijn best doen.
Ik heb ook een site ontdekt waar jongeren een filmpje van Ghana op internet hebben gezet en zal aan de mensen achter de beamer vragen of daar iets mee kan gebeuren. Het meeste wat ik door ga geven heeft natuurlijk met jou en jouw project te maken.
Zondag dus de start van de 40-dagen-tijd en dinsdag 12 februari een eenvoudige Ghanese maaltijd voor de gemeenteleden. Zeg maar tegen je moeder dat ik haar op de lijst heb gezet en Jessie: "Kan ik jou ook uitnodigen?
Ruud jij bent ook van harte welkom natuurlijk. Als het goed is, Linda krijgen wij de primeur van wat foto's van jou, Leuk hè.
Nou Linda ik moet zelf nog achter wat roods, geel en groen aan; hetzij vlaggetjes, hetzij servetten dus ik zie wel hoe alles gaat. Misschien is er iemand die foto's kan nemen zodat wij die dan weer naar jou kunnen sturen.
Linda ik wens je een fantastische tijd toe, niet alleen met je ouders maar daarna ook nog. Ik probeer je nog te bellen voordat je naar het Noorden vertrekt.
Lieve groetjes
Loes
Hoi Linda,
Ik hoop dat je het naar je zin hebt nu je ouders en zus bij je op bezoek zijn. Het voetbal gaat nu wel erg leuk worden. Ghana - Kameroen in de halve finale. Natuurlijk hoop ik dat Kameroen wint ;). Hou je haaks en we kijken uit naar nieuwe berichten van je.
Groetjes oom Hans en de rest uit het westland.
Een reactie posten