Have yourself a merry little christmas

Inmiddels is het kerstvakantie en is het 2008. Tijd voor een update uit Ghana!

Kerst in Sodom en Gomorra
Ja, wat zal ik ervan zeggen. Kerst is hier anders, heeeel anders. Geen kerstbomen, lampjes, kerstliedjes en al wat meer wat het thuis zo gezellig maakt. Ik had me van tevoren natuurlijk afgevraagd hoe het zou zijn met kerst, maar aangezien niemand me kon vertellen wat nou een echte ghanese kerst is, was het afwachten en gewoon ervaren.

Ik werd wakker op kerstmorgen rond een uur of 5:00 door dezelfde meneer die zoals iedere ochtend op straat het woord verkondigt door een microfoon (volume op standje 10…daar slaap ik echt niet doorheen!) Ik keek uit het raam en dacht even dat het voor eens rustig was op straat...maar helaas, 5 minuten later zat het vrouwtje met de uien al weer onder m’n raam, trotros kwamen toeterend voorbij en hele hordes mensen gingen op weg naar waar ze normaal ook naar toe gaan. Bijna iedereen gaat gewoon aan het werk!
Mijn kerstontbijt was eigenlijk een gewoon ontbijt, alleen had ik nu een kadootje meegekregen uit Nederland om open te maken: een mooie kerstsok om mijn kamer mee te decoreren....dankjewel Chantal! Om nog een beetje in de stemming te komen heb ik op m’n radiootje net zo lang gezocht tot ik iets vond wat op kerstmuziek leek. Erg raar om te weten dat rond dezelfde tijd in Nederland iedereen aan de kerststol zit met op de achtergrond jingle bells en het licht van de kerstboom.
’s Ochtends naar de kerk gegaan. Daar werd maar liefst een kerstliedje gezongen. Wel erg leuk was het kerstspel dat door de kinderen gedaan werd, toch nog iets wat een beetje op thuis lijkt. Na de kerk naar het project. De meiden hadden daar een feestje, dat houdt in: harde muziek, een flesje cola en wat koekjes en dansen maar! Van tevoren hadden de meiden van de catering opleiding al vanalles gebakken en klaargemaakt. Ze hadden echt hun best gedaan. Op zich allemaal heel gezellig, maar echt een kerstgevoel had ik nog niet. ’s Avonds wilde ik met een vriendin uit eten gaan, om het toch een beetje te vieren met lekker eten, maar alle restaurants waren dicht. Uiteindelijk hebben we ergens in een soort fast food tent wat fried chicken gegeten...dat is dan kerst! Op tweede kerstdag hebben we aan het strand gelegen, want dat is wat ghanezen doen op een vrije dag. Toch een heel ander idee van kerst vieren, he?
Nieuwjaar was ook niet veel soeps. Ben met moeite opgebleven tot middernacht in afwachting van wat er zou gebeuren. Nou, mooi niks! Mensen gingen naar de kerk om te bidden, maar ze bidden gewoon door ‘het moment’ heen. Ik ging niet naar de kerk, omdat ik op straat wilde zijn om te kijken. Heb alleen ergens in de verte een vuurpijl omhoog zien gaan en dat was het. Geen oliebol, geen champagne en geen mensen om gelukkig nieuwjaar te wensen. Lag om 0:30 weer in m’n bed, gelukkig nieuwjaar!

Ik moet er wel bijzeggen dat dit scenario niet voor alle ghanezen geldt. De mensen die geld hebben, kunnen het wat uitgebreider vieren dan de mensen in mijn omgeving al doen zij toch ook niet zo veel aan kerst. Voor mij als blanke is het makkelijk om me aan te sluiten bij de upperclass, maar ik kies er bewust voor om een beetje zoals de mensen om mij heen te leven en dat betekent dat je bepaalde dingen moet laten. Voor mij is het gelukkig een keuze, maar de mensen om mij hebben helaas geen keus.

Natte voeten
Het had ook geregend op de laatste dag van het jaar. Ik vind regen echt heerlijk, want dan is er even minder stof en wordt de straat weer een beetje schoongespoeld. Regen betekent hier echter ellende: Heel Sodom en Gomorra staat onder water! Ik wilde wat vrienden bezoeken en moest met opgerolde broekspijpen door het vieze water banjeren, terwijl de mensen met man en macht met emmertjes aan de gang waren het water weg te krijgen. Sommige huisjes stonden tot kniehoogte onder water....dat mensen zo kunnen leven! Ook op lifeline was het raak. Door een lek in het dak stond de slaapzaal blank en hadden er een paar een 'waterbed'.

Ik bezocht een paar meiden die eerst op het project woonden. Door een gebrek aan geld en betrokkenheid heeft Agreds hun project stopgezet en nu wonen ze dus weer in krotjes. Ik wilde even langsgaan om te kijken hoe het met ze ging en gelukkig ging alles goed. Ze hadden allemaal en plekje gevonden, meestal bij familie in huis.
Zo zie je maar weer hoe onvoorspelbaar het leven hier is. Zo zit je op het project, ga je naar school en voor je natje en droogje wordt gezorgd. En zo sta je weer buiten en moet je sinaasappelen verkopen om te kunnen leven.

Vakantie
Het is kerstvakantie en dus is er even weinig te doen op het project. Een paar dagen per week probeer ik de meiden te entertainen met spelletjes en andere dingen. Ze zitten hier a.h.w. opgesloten en er is helemaal niks te doen. Er zijn ookal wat meiden weggelopen, die kunnen hun vrijheid niet missen. Om de rest niet op dezelfde ideeen te brengen, moet je ze naar mijn idee bezig houden. Ik heb wat kralen gekocht en wat springtouwen enzo. Echt mooi om te zien hoe blij ze daar mee zijn.

Tijd om er opuit te gaan! Eerst een weekendje met m’n Nederlandse vriendin naar Koforidua; de botanische tuin en een waterval bezoeken en natuurlijk genieten van de frisse lucht en het mooie landschap. Het is echt grappig hoe anders de wereld is als je even buiten Accra bent.
Om het nieuwe jaar te toch goed in te luiden ben ik een dagje naar Ada Foah geweest. Dat is een vissersdorpje bij de monding van Volta rivier. Terwijl jullie in Nederland in de vrieskou zitten, heb ik lekker in een hangmat aan het strand gezeten en rondgevaren op de Volta. Geslapen in een hutje op het strand met op de achtergrond het geruis van de zee, heerlijk!