Afuaman
Een collega, Barbara, nam me mee naar het dorp waar haar familie woont: Afuaman. Het is een dorpje even buiten Accra van modderhuisjes met rieten daken, echt afrikaans! Heerlijk om even in een groene omgeving te zijn, waar het nog echt stil is en alleen de vogels en de krekels hoort. De familie van Barbara heeft me hartelijk ontvangen en me het hele dorp laten zien. Haar vader is visser, dus hij heeft me meegenomen de rivier op. In een houten bootje lekker dobberen, echt leuk. Voor het eerst ben ik ook bij een echte chief op bezoek geweest, dat hoort er natuurlijk
wel bij. Barbara is bezig een huisje te bouwen op een stuk grond in het dorp. Dat werkt hier wel anders dan thuis. Als je wat geld hebt, koop je een rij stenen en begin je met bouwen en als het geld op is, ligt het werk stil. Een huisje bouwen gaat dus steen voor steen. Je ziet dan ook overal halve huisjes en funderingen, waar niks mee gebeurt totdat er weer wat geld gespaard is.Lifeline
Na veel vijfen en zessen heb ik dan toch echt de eerste lessen gegeven. Ik ben echt geschrokken van het niveau van de meiden. Sommige zijn nooit naar school geweest en weten dus helemaal niks van taal of rekenen. Andere zijn wel naar school geweest, zelfs middelbare school, maar kunnen niet eens een simpel berekeningetje maken of hun naam correct schrijven. Dus waar moet ik beginnen?!? Ze willen allemaal graag leren, maar veel dingen begrijpen ze gewoonweg niet. Alles gaat met tekeningetjes, liedjes, rijmpjes echt stap voor stap vanaf het begin. Het is echt een klus om alles een beetje in goede banen te leiden, want ik heb nauwelijks materiaal en word door het keukenpersoneel uit m’n ‘lokaal’ (lees eetzaaltje) gegooid. Hoe kan je nou lesgeven als je niet eens krijtjes hebt om op het bord te schrijven en als er continu mensen door je klas heen en weer lopen om de lunch klaar te zetten met alle kabaal die daar bij hoort?!? Er moet voor mij echt nog een hoop gebeuren, wil het allemaal lukken en willen de meiden er echt wat van opsteken. We zijn ook met AIDS voorlichting begonnen. Een aantal meiden zijn/waren prostituees en eigenlijk lopen ze allemaal risico om wat op te lopen, dus voorlichting is wel belangrijk. Ik vond het wel grappig dat het juist de (oudere) mannen waren die de voorlichting gaven. Stop 50 meiden bij elkaar en laat een keer het woord ‘seks’ vallen, en het is gelijk een grote chaos van gegiebel. Hier is dus ook een taak voor mij weggelegd, aangezien ik iets dichter bij de meiden sta en ik ze op een persoonlijke manier kan aanspreken.
Voor het personeel hier kan ik ook wat betekenen. Ik ben begonnen wat sytemen op te zetten voor allerlei data op de computer. Ze weten hier niet goed hoe je dingen goed en vooral ook efficient kunt organiseren op de computer zodat je makkelijk informatie kan uitwisselen. Alles gaat nog met de hand op papier en werk raakt soms kwijt of wordt dubbel gedaan. Interessant vinden ze het wel, want ze zien zelf ook dat dingen soms niet vlot werken, maar het ontbreekt aan kennis om het te verbeteren.
Post
Ik heb al een aantal brieven opengemaakt die ik had meegenomen. Sommige bewaar ik nog voor een mooi moment. Ik heb ze allemaal opgehangen in mijn kamer om de boel een beetje op te fleuren. Zeker zo rond de kerst is het toch fijn om al jullie gezichten te zien op de foto’s. Kerstkaarten zal ik niet sturen dit jaar, maar dat wil niet zeggen dat ik jullie vergeten ben! Dank ook trouwens voor alle digitale kaarten.
Bibini
Bijna 2 maanden in Ghana en ik voel me al een klein beetje een bibini (zwarte). Ik begin wat op te pikken van de taal, heb al met een baby op m’n rug gelopen en boodschappen op m’n hoofd (ja, dat is echt zwaar hoor!!), op zondag draag ik een mooi afrikaans outfit, dat door madame Gloria hier op het project gemaakt is, van stof die ook door de meiden hier is gemaakt en ik eet met m’n handen. Mensen blijven verbaasd als ze merken dat ik wat ‘meedoe’ in hun cultuur en meestal wordt er dan hard gelachen. Ik vind het allemaal wel prima, want ze zien dat ik m’n best doe om erbij te horen en daar kunnen soms leuke gesprekken uit voortkomen.
5 opmerkingen:
Hoi Linda, blij dat je weer bent opgeknapt en dat je elke dag beter je draai weet te vinden. Je kunt ze nog wel wat leren over Kerst en de betekenis in de hoop dat ze daar weer wat houvast aan hebben. Maak het voor jezelf maar gezellig, wij zijn in gedachten steeds bij je. Mam en pap en Jessie.
Hey Lin,
Leuk om weer een nieuw verhaal van je te lezen.. we denken toch heel vaak aan je en vragen ons dan af hoe je de tijd daar beleefd. Ik kan me voorstellen dat je de kersttijd daar anders beleefd, niet alleen door de temperatuur, maar ook doordat je niet de gezellig aankleding van Nederland hebt, met alle kerstsongs die grijs worden gedraaid op de populaire radiostations, alle winkels die gezellig aangekleed en verlicht zijn, de witte sneeuw (lag er deze week voor het eerst, al was het maar door 'uitsneeuwende mist' zoals we hebben geleerd van het KNMI)en elkaar.
Vanmorgen hebben we van je moeder de brief gekregen die je op 5 december voor de jeugdkerk hebt geschreven. Een aantal meiden heeft 'm al gelezen, en natuurlijk Derk, Hugo en ik (Astrid). 6 januari hebben we onze nieuwjaarsborrel met de JK'ers en dan zullen we 'm opnieuw rond laten gaan en meteen weer eens overleggen hoe we jou kunnen steunen in je werk. Want trots, dat zijn en blijven we op jou!
Vanmorgen hadden we een hele speciale kerkdienst, met een dominee, die ook liedjesschrijver, zanger en entertainer is. Hij heeft ons weer eens goed aan het denken gezet, maar ook een aantal mooie opwekkingsliederen met ons gezongen en natuurlijk mocht ook More of This niet ontbreken. Het was een feestje, deze dienst, waar ook Davy en Ilse bij zijn geweest. De dominee heeft alle ouders de opdracht gegeven om voor hun kinderen deze week een kei te gaan zoeken en aan hen te geven, om zo te uiten dat ze hun kinderen stuk voor stuk 'een kei' vinden... Nou zijn we je ouders niet, en die zullen er vast en zeker voor jou en Jessie een gaan zoeken, maar bij deze alvast het digitale compliment!!
Maar met je moeder heb ik nog gesproken over het feit dat dit zeker een dienst was die jou ook heel erg zou hebben aangesproken en ik weet niet of je moeder de CD nog heeft gekocht, maar anders krijg je 'm zeker via ons nog een keer te horen, want je gaat er van genieten!!
Leuk om te lezen dat je nu met een van je 'collega's' mee naar huis bent geweest op een vrije dag - dat is in ieder geval een teken van het feit dat je daar ook bezig bent om vrienden te maken en dat ze je waarderen - anders nemen ze je vast niet mee naar huis. Geniet met volle teugen van de verschillen met Nederland, want maar al te gauw ben je weer terug in je vaste stramien hier en ik denk dat je juist door de verschillen bepaalde vertrouwde dingen kunt waarderen, maar daar nieuwe toppers aan toe kunt voegen!
Stoer dat je met boodschappen op je hoofd hebt gelopen - ik wil zeker graag horen hoe je dat in vredesnaam voor elkaar hebt gekregen en of je nu geen enorme nekpijn hebt - als je het niet gewend bent, moet volgens mij zeker je nek het de eerste tijd ontgelden.
Laat de anderen meegenieten van jouw gevoel voor sfeer en gezelligheid.. wie weet breng je ze op deze manier ook voor hen weer een nieuwe, leuke ervaring bij. Knap snel weer op en tot blogs!!
Liefs,
Peter en Astrid
Ha Linda,
Allereerst bedankt voor je mails. Fijn om wat van je te lezen en te horen(ik wip weleens even bij Jamin naar binnen)en leuk die foto van jou temidden van de bibini's.
Superblank ben je zo, prachtig.
Ik zat 25 december 's morgens jou fijne kerstagen toe te wensen en met een verkeerde handeling was m'n mail weg, geen nood, mail ik even opnieuw, weer verkeerd, tijd om naar de Kerk te gaan. Later instructies gekregen van mijn zoon en inmiddels was ook Tessa met aanhang gearriveerd. Tweede dag druk gehad en nu voor het slapen gaan, probeer ik het nog eens en eigenlijk wens ik je gewoon toe dat alle dagen fijn zijn en dat het goed met je gaat.
Het verhaal van je collega die een huisje aan het bouwen is, vond ik heel bijzonder.
Ik zie jou, na deze periode, nog wel weer terug gaan. Ik vind je een kei! Ik ben bij dezelfde dienst geweest als Astrid en een kei krijg jij ook.
3 januari is er een vergadering V&T met de ZWO: start 40-dagen-tijd. Ik heb in de hal van de Kerk een stukje van jouw verhalen opgehangen met jouw adres erbij zodat de gemeente een kaartje kan sturen.
Is het handig iets aan je ouders mee te geven; babbelaars, geld, krijtjes en brieven voor jou??
Ik vraag het wel aan je moeder.
Linda, je bent in m'n gedachten en bedenk dat je nooit alleen bent, want er is altijd Eén die met je meeloopt en aan wie je al je vragen kunt stellen.
Een goed en zonnig begin van het nieuwe jaar en veel liefs van Loes.
Hoi Linda,
We hebben de link naar je site (blog)van je ouders doorgekregen. 't Is verschrikkelijk leuk wat je doet, geweldig. Volgens ons zijn je ouders trots op je. Ze gaan je volgens mij nog bezoeken ook, leuk hoor. We wensen je erg veel succes en natuurlijk mag je niet meer ziek worden. Heb je nog Oliebollenmix meegenomen naar Ghana?? Daar hebben ze natuurlijk niet zo'n mooie keuken maar ik weet zéker dat ze het lekker zouden vinden. Succes met je project, een goed 2008 en de groeten van Harry & Nel
Hallo Linda!
Ik ben even 'uit de running' geweest, veel dingen aan mijn hoofd en ik woon nu ook ergens anders. You know. Maar Bert is back en ik ben weer helemaal bijgelezen over alle avonturen, perikelen, leuke en minder leuke dingen die je daar allemaal meemaakt! Zo te horen gaat het goed met je en doe je goede en belangrijke dingen. Heel mooi en knap van je. Binnekort krijg je van me een iets uitgebreidere update uit Utrecht. Hou oe haaks en keep up the good work! de groetekes van Bertus
Een reactie posten